' Zor olan '

Eskiden ben hep mutlu olmak için bir şeyler bulurken, çevremde mutsuz insanlar vardı. Tek mutsuz eden şey beni onları öyle görmekti. Ama şimdi... Çevremde bir sürü mutlu olan insanlar ve ben ne yaparsam yapayım çıkaramıyorum kendimi bu bataklıktan... Onun beni sevmediğini, önemsemediğini bile bile devam ediyorum onu sevmeye. Bu kadar aciz ve zavallıyım. Ama biliyorum ki kimi sevdiysem hep böyle oldu ve sanırım böyle olacak. Bu konuda artık hayaller kuramam. Çünkü inancım yok. Bazıların hikayesi güzel olacaktır. Ama benim... Sanırım sevmeyi bilmiyorum.

Ya hayatlardan gidiyorum ya da onlar gidiyor. Biri mutlaka gidiyor.

 Keşke demek istemem fakat çok sevdiğim bir insanın beni çok sevmesini hiç bırakmamasını isterdim. Bu yürek hep zorları seviyor. Zor insan olup, zor insanları seviyorum.
Elimde değil çok zor...

' Kalbin Yağmuru '

Tam böyle mutlu olacağım dersin. Adım atarsın sevgiye. Ama mutluluk kısa sürer sonra. Gidenin ardından, gözlerin yanaklarına göz yaşlarını döker, giden gelsin diye... Oysa bugüne kadar kimi getirmiş ki, kalbin yağmuru?  Hangi aşk sonsuza kadar kusursuz sürmüştür ki?

Hep özlenir.. Hep özlenir giden... 

Keşkeler denizinde çırpınırsın, ta ki yeni bir gemi gelip seni o sudan çıkartana kadar...                                                    

' Gereksiz suratlardan çok uzaklara '

Bazen uzak kumsallara kaçmak istiyorum. Kulağımdaki müzik denizin dalgası...
Tenime değen beni ürperten rüzgar...
Kalabalıklardan, gereksiz suratlardan çok uzak...
Kumların içindeki güzel taşları toplasam. Beğenmediklerimi bir dilekle denize fırlatsam.
Ne kadar uzağa giderse o kadar çabuk olsa dileğim...

' Kalbin bilmecesi '

Zaman geçtikçe anladım beni sevmediğini... Hiç sevmediğini...
Bir gün özleyeceksin bu saf temiz kalbimi.Sana masumiyetle inanışımı, sevdiğimi, öpüşümü, koklayaşımı, seni özlediğimi... Benden intikam aldın. Bunu herkes söyledi. Ben ise sana inandım ve devam ettim bu yolda. Zaman geçti tik tak tik tak seni sevmedi seni merak etmiyor tik tak çünkü seni hiç sevmedi tik tak...
 Anladım zaman... Yine sen çözdün kalbin bilmecesini... O beni hiç sevmedi ...

' Sevilmek istemek '

Küçükken annemi özlerdim. Sonra halam yerde otururken giderdim kucağına kafamı koyardım. Saçlarımı okşardı, okşardı... Sesizce ağlardım. Anlardı ama hiç bir şey demezdi . :) Sonra uyuya kalırdım. Uyanınca da geçerdi her şey. Şimdi keşke yine olsan halacım.Ama bu sefer sana anlatsam.Çünkü göz yaşlarım yetmeyecek anlatmaya... Seni çok özledim... Hayatım  hep yanlış kalplerin darbelerini almakla geçiyor. Başarılı olsam da okul ve iş hayatında hiç bir zaman istediğim bir şeyin başarısına ulaşamadım... İnsanların bana kötülük yapmaları için sadece saf ve iyi niyetim yetiyor.

' Kış '

Üşüyorum... Yine kalbimde sevgisizliğin soğukluğu...Mevsimlerden gönülde de kış...
Elden gelecek hiç bir şeyim yok, kabullenip yoluma devam etmekten başka...

' Sevmek '

 Küçücük kalbiyle çok büyük sevebilmek...Cesurca, savaşa meydan okur gibi...Özgürlüğü yaşar gibi ... Sevdiğinin bir göz yaşı için kendini feda edebilmektir... Hatalar da yapsa, hatalarıyla sevebilmektir... Vazgeçmemektir...

La Rochefoucaul'un dediği gibi '' insan sevdiği kadar affeder...''

Ona gözüyle değil, yüreğiyle bakabilmektir. Çünkü '' güzelliği on para etmez sende ki bu sevda olmazsa..'' Küçük bir çocuğu sever gibi sevebilmektir.

Bebeğin gibi korumaktır onu, kıyamamaktır... Zor zamanlarda seni istemese de  yanında olabilmektir.

Çünkü bilirsin ki en çok sana ihtiyacı vardır o zaman... Sana git dese bile,  '' hayır kalacağım.
 Çünkü birbirimize ihtiyacımız var..'' diyebilmektir...
Bazen sımsıkı sarılmaktır. Öyle sıcak içten sarılırsın ki acılarının yükünü alırsın. Sevmek yeri geldiğinde bir dilim ekmeği bile paylaşıp yetinmektir.Çünkü onun varlığı kalbinde öyle doludur ki , sana her şey onunla tam ve eksiksiz gelir.

Dünyada kim ne derse desin yalan o ne derse doğru olur senin için. Çünkü aşkın güneşidir, güven duygusu ve ona tüm benliğinle güvenebilmektir...

Onun için yıldızları yer yüzüne indirmektir bazen.. :) Her çılgınlığı yapacak kadar deli olmaktır.
Anı yaşamaktır!

 Bütün güzel şiirler, şarkılar hep ona yazılmış gibi dinleyip okumaktır. Adını duyduğunda veya fotoğrafına baktığında bile hissedebilmektir onu... Dudakların onun dudaklarına değdiğinde ayak parmak uçlarına kadar tüm hücrenle hissedip, her şeyi dudurmaktır. Dünyanı, insanları, her şeyi... Ve kalbin onunla tamken bütün erkeklere, hüzünlere kör olmaktır. Sevmek, sevginin gücüyle mutlu olmaktır... Sevmek onun yanında kendin olabilmektir.

Cemal Süreya 'nın dediği gibi, sevmek ne uzun kelime ...