'Belki de hayatımın en berbat ve en unutamayacağım dönemlerini yaşıyorum. Kim bilir? '

Yanı şuan ben öyle hissediyorum. Çünkü bir yandan okulumu bitirmeye bir yandan hayata atılmış kariyer kurmaya çalışıyorum. İşten çıkmamla parasal anlamda hayatım iptal oldu. İşin kötü tarafı çocukluğumdan beri birinden, bu annem ve ya babam olsun para almak hep zoruma gitmişti. Tuhaf gelirdi... Şuan da aynı fakir ama gururluyum. :) En çok zoruma giden ise bu kadar emek edip, gecelerimi gündüzümü verip okumam, başarılı olmam.Ve işe gelince bir oltaya sap olamamam. Hep öğütler var ama sonuçlar yok.

 Hala her şeyin güzel olacağına eminim... 💚💚💚

' Boşluk '

İçimden hiç bir şey yapmak gelmiyor. Bütün gücüm çekilmiş ve yenilmiş gibiyim.
Her şey boş, anlamsız, seçeneksiz, mutsuz... Belki abartıyorum hepsini...
Ama neden mutsuzum?

' Yok olsam küllerimden yeniden doğar mıyım? '

Bugün bu soruyu sordum kendimi. Yok olmak kurtulmak istedim, kafama taktığım bit gibi sorunlardan. Hayat çok hızlı ve çukurlu. 10 adımın yarısında illaki bu çukurlara düşüyorsun. Bazen seni yıldırıyor ama biliyorsun devam etmekten başka da yol yok. Yolun tek seçenekli. Oda hep olduğu gibi devam etmek...

' Neden en güzel şarkılar sen kokuyor? '

Gözlerimi kapatıyorum. Hissettiğim tatlı rüzgar sensin. Müzik dinliyorum hepsini kalbim sana söylüyor. Kitap okuyorum, hayata yazılmış en güzel sözler bile sensin. Yemek yapıyorum aklımda sen. Buna tat verende sensin. Yürüyorum çiçeklerin doğanın kokusu hep sen, sen, sen...

Anladım. Sen dünyanın bir tarafında beni bunca yıl beklemiş, sonra beni bulmuş,
her şeyim olmuş sevgilimsin...

' Ağla, Hıçkır, Dağıt, İsyan Et ! Ama sonra güçlen '

Hiç bir yokuş seni yolundan döndürmesin. Her canlının gücü kadar derdi var. Sen ne kadar ağır taşıyorsan  o kadar güçlüsün. Kimsenin kimseye ihtiyacı yok.

Sadece bazen seni seviyorum diyecek biri olup, olmamasıdır dert.

Senin bir sevdiğin var düştüğünde yaralarını öpüp iyileştirecek.
Saçlarını koklayıp gözlerine bakacak. Hayattaki en büyük acı kalbinin ya eşsiz ya da yanlış yerde olmasıdır. Çünkü ne yaşarsan yaşa kalbini doyuran sevgi var ise hep güçlü olursun...

' Kendi içimde '

İnsan bazen kendi içinde yalnız kalır. En yakınına bile konuşamaz bazen. Yalnızlığım kelime olamayacak kadar yalnızdı... Dipte en sondaydım sanki dünyanın. Öylece birikmiş, birikmiş beni boğmuştu her şey. Yaşananlara değil yaşayacaklarımı düşünmek istiyorum.

O anı yaşayıp, çöpe atıp yeniden başlamak istiyorum. Hatıralar olmasın. Ya da bir şeyler hatırlanmasın. Hatalar bir kitap gibi bilgi olsun. Söz olmasın hiç bir şey. Her şey tecrübe olsun. Kalpler kırık değil yeniden doğmuş gibi olsun.

Her şey ama her şey ne olursa olsun çok güzel olsun...

' İşsizlik '

Bu yılın son yazısı mıdır bu bilmem. Ama yazıyorum işte yine içimden geldiği gibi. Uzun süre yazmadım. Evet uzun süre derdimi anlatacak sorunlarım olmadı.

 Şimdide yok aslında ama içimi dökecek bazı kelimeler var...

Zaman aktıkça daha güçlü olmam gerektiğini hissediyorum. Son bir aydır zor günler geçiriyorum.
 İşsizim. Yine parasızlık korkusu. Zamanın beni nereye götüreceğini bilmeden yaşıyorum. Neden çok çalışıp kaybediyorum, bilmiyorum. Ama elimden ne geliyorsa yapıyorum. Çok çalıştım. Emek verdim. Kendimi sıkıntılara soktum. Bazen hastanelik oldum. Tansiyonum düşüp şehir dışında öyle korktum yalnızlığımdan. Sonra kalbime sarıldım... Hiç düşünmedim bir gün kapının bana nerede olacağını göstereceklerini. Şimdi kapı kapı umutla dolaşıp, iş arıyorum. Belki... Yeni yıla yeni işimle başlamak çok isterdim...