İnsanlar 2' ye ayrılırlar.
Birincisi ikiyüzlü, ikincisi ise hep kendisi olan. Ben hep kendim olmayı seçtim. Herkesin seçimleri farklıdır. Ama ikiyüzlü insanlar çok tanıdım. İçlerinden çoğu arkadaşlarımdı. Öyle arkadaşlarım olması kendi seçimim olmasa da oldu. Zamanla maskeler düşüyor yüzlerden.
Geçen bir arkadaşım sevgilisini aldattı. Arkadaşım, sevgilisi olduğu halde gitti başka kızla buluştu onunla zaman geçirdi. Sonra'' Ben onun gönlünü alırım acıyorum sevgilime hak etmiyordu aslında o kusursuz bir kız... '' gibi laflar söyledi...
Bir insan sevdiğinden sıkılır mı ?
Ya da sevgilisi varken başkasıyla görüşür mü?
Ona neden yalan söyler?
Neden onu deli gibi seven, sahiplenen ve düşünen biri varken başkasına bakma gereği duyar?
