Kapalı havalarda hep içimde kötü his sanki ağlayacakmışım, kötü bir şey olacakmış gibi..
Yağmur yağıyor... Hızlı adımlarla evime yürüyorum. Küçük su damlaları gökyüzünden hızlı hızlı dökülüyorlar. Gökyüzü ağlıyor...
İnsanlar çevreden kaybolmuşlar.Gökyüzündeki martının özgürlüğü.Kendini gökyüzünde serbest bırakarak uçması, kanadının birini denize değdirmesi.
İnanılmaz huzur ama yine içimde bir şeylerin kopukluğu...