İnsan çok sevince düşünmüyor sonu. O an ki mutluluğu sonsuz olacak gibi...
Ama her güzel bir şeyin sonu var. Sonların ardından güzel aşk parçaları çalıyor.
Özlüyorsunuz kokusunu, size gülen gözleri... Huzur bulduğunuz kolları, dertleştiğiniz arkadaşınızı... Sonra artık içimizi sevdiğimize dökemediğimiz mektuplar yazılıyor, saklanıyor geleceğe...
Fotoğraflar, anılar yüreğinize bir kez daha çizik atıyor. O bittiği gün her gün oluyor. Alışmak zor oluyor kalbinde ki boşluğa. Zaman geçiyor, geçiyor... O boşluğa alışıyorsunuz.
Hissizleşiyor o acıtan boşluk. Hayat yine eskisi gibi normalleşmeye başlıyor.
Geçmişte kalan tek şey öğrenmeniz gereken, almanız gereken dersler oluyor ve büyüyorsunuz...
Ama her güzel bir şeyin sonu var. Sonların ardından güzel aşk parçaları çalıyor.
Özlüyorsunuz kokusunu, size gülen gözleri... Huzur bulduğunuz kolları, dertleştiğiniz arkadaşınızı... Sonra artık içimizi sevdiğimize dökemediğimiz mektuplar yazılıyor, saklanıyor geleceğe...
Fotoğraflar, anılar yüreğinize bir kez daha çizik atıyor. O bittiği gün her gün oluyor. Alışmak zor oluyor kalbinde ki boşluğa. Zaman geçiyor, geçiyor... O boşluğa alışıyorsunuz.
Hissizleşiyor o acıtan boşluk. Hayat yine eskisi gibi normalleşmeye başlıyor.
Geçmişte kalan tek şey öğrenmeniz gereken, almanız gereken dersler oluyor ve büyüyorsunuz...
