Aklıma seni getirmeye doyamıyorum...
Seni ilk gördüğümde içimde baharı hissetmiştim. Her gün bu baharı yaşamak isterdim. Ama bir kış vardı aramızda. Soğuktu ve hiç ısınmıyordu.
Bekledim.
Umut etmedim. Görmek bile yetiyordu. Bana derdini anlatman beni sonsuz yıldızlar gibi yüce mutlu kılıyordu. Bana anlatarak rahatlıyordun. Sana iyi gelebilmek...
Yıldızlara dokunmak gibiydi...
Ve bugün geldi.
Sen geldin.
Bahar geldi.
Kış terketti.
Artık yıldızım bana daha da yakındı.O kadar yakındın ki beni, içimi görüyordun.
Derinleşiyordu mutluluk...
Çıkamıyorum bu derinliğinden...
