Ama çok istemek, her şeyden çok. Hep son bir kez dahalar..
Kaçırmak gözlerini, dizlerini birleştirip sıkmak, ellerini birbirine ovuşturmak, utanmak.
Konuşurken ses tonunu ezberlemek...
Aldığı şeyleri özenle saklamak. Onlara bakıp mutlu olmak. Onu düşününce mutlu olmak...
Bazen her şeyden, herkesten kaçtığım o hayali bahçedeki evime sadece onu çağırmak. Onunla müzik dinleyip sevdiğim şarabı içmek, bana güzel yemekler yapmayı öğretmesi, bana hediye köpek alması, kedilerim, kuşlarım, kitaplığımın olması... Uzanıp birbirimize sırayla kitap okumamız. Sonra uyumamız...
Uyurken yağmurun ve piyanonun okşayıcı sakin sesi... Ellerimi hiç bırakmaması... Uyurken nefesimizi solumamız...
Hissetmek...
