Ben yoluma devam ederken bir avuç dolusu acıyla, o 24 yaşındaki kız bir anda 9 yaşında oluyor. Daha çok üzüyor bu tanıdık acı.
Öğretmeni tarafından dışlanarak en arkada tek başına oturan o kız. Herkesin en arkasında yalnız ve arkadaşsız... Akıyor göz yaşları ve kız şimdi yine 24 yaşında çaresiz ve yalnız. Az önce işten kovulmuş ve babasız diye küçük düşürülmüş, iftiraya uğramış...
Çaresiz, babasız, kimsesiz... Nefes alamıyorum yoğun bu duygu selinden...
