' Köfti 💓 '

Özledim be seni. Her şeyi...
Kokunu, bakışını, teninin kokusunu, öpüşünü... Seni öptüğümde ayak parmaklarım karıncalanırdı. Kalbimin göğüsümde atışını hissederdim. Hayatımın en büyük heyecanıydı benimle olman.
Sen gittiğinden beri bu şehirde, çok mutsuzum. Mutlu gibi görünen palyaço gibiyim.
Olmuyor, yerini hiç bir şey doldurmuyor...

' Köftim '

Ne haber sorularına hep ''iyiyim'' cevabı. Ne kadar dürüstüm bugünlerde. :)
 Her şeyden herkesten uzaklaştım. Çok yalnızım.

Not: Ben aslın da hiç böyle biri değildim, senden önce Köftim...

' Hayat '

Bugün her şeyi sildim ve yeniden başlıyorum… Anladım geri dönmeyeceksin. Yapılacak bir şey yok. Gitmek istedin ve gittin. Ve ben senin için elimden geleni yaptım. Zorla sevdiremem ki kendimi. Böyle bir insan değilim. Artık eski bene bir u dönüşü yapma zamanı geldi.

 Eskisi gibi olacağım. Özgür, hırslı ve hedeflerine ulaşan... 

' Söz yaşlarım '

Canım, benim bir tanem, küçük dünyamın gök kuşağı,hayatım, bebeğim, tatlı kuşum, çikolatam, balım, sevdiceğim, aşkım, sevgilim, dostum, arkadaşım, köftim seni çok seviyorum ve bir gün geçti konuşmadık çok ama çok özledim… 

Şuan aklına bile gelmiyorum çünkü… 
Of gece biri geçiyor ama benim aklım sadece sende… Şuan yanında olmak isterdim ve sadece uykunda seni izlemesem, öpsem, seni çok isterdim. Çok şey mi seni istemek yeniden? Bir sen anlamıyorsun seni ne kadar çok sevdiğimi ve bilmiyorsun şuan senle konuşmasam da, internetten yazamasam da sırf senin için, az önce sana mesaj yazdım. 
Ya uyudun ya da boş verdin ya da…  İşte ben bunu yapamıyorum köftim.

Ben sana çok aşığım…  Sen benim ilk aşkımsın köftim! 💓

' Gittiğinden beri ben '

Sen gittiğinden beri köftim, içim de hep hüzün var. Bazen o kadar dalgın oluyorum ki… Derslerime uzun zamandır çalışamıyorum. Bazen sahile gidiyorum tek başıma, oturuyorum kimsenin olmadığı yere ve denizi seyrediyorum… Martıların uçuşlarını, denizin dalgasını, sesini dinliyorum, en uzaklara bakıyorum öyle, o an hiçbir şey düşünmüyorum. Sonra yine sen aklıma geliyorsun göz yaşlarımı durduramıyorum… Doya doya ağlıyorum ve sonra hiçbir şey olmamış gibi eve gidiyorum. Sen gittiğinden beri ben...

' Öylesine '

İnsanlar ne kadar acı veriyorlar, birbirlerine… Ben insanları anladığımı sanıyordum ama anlamıyormuşum. İnsanlar da beni anlamıyorlar. Birinin beni anladığını düşünüyorum onu da kaybetmekten çok korkuyorum. Bu hayatta yalnız kalan insanları düşünüyorum da zor olsa gerek. 

Şuan tek bir dostum var. İyi ki var. Yanımda olmasa da hep yanımda hissediyorum. Arkadaşlarım çok var. Ama önemli olan bu mu? Ben çok arkadaşım olsun istemiyorum. Az ama sağlam dostlarım olsun yeter. 

Kişiden kişiye değişir bu fikir belki de, bilmiyorum. Ama şu yaşıma kadar hayatı öğrendim biraz. Herkes sessiz, sakin, uysal bir kız olarak bildiler beni belki de ama bilmedikleri çok şeyler vardı bu bende…

' Ama '

Bu gece yokluğunu öyle hissettim ki… Senin de aklına geldim mi acaba ?

Belki de… Yokluğun belli oluyor bende ve özellikle bu gece…Bugün Cuma sevdiğim. Volkan Konak abimizin programı var. Yan yana olamazsak da beraber izlerdik. 

Bence aklına bile gelmiyorum. Çünkü yanımdan geçtiğinde beni görmüyorsun, dalgın mısın bilmiyorum ama üzülüyorum ve ben de bir şey diyemiyorum… Nedeni yok.

Ama… Seni çok seviyorum. Çünkü seviyorum köftim… 💓