' Merhaba kış '

Yine kelimeleri kıyafetsiz bıraktırıyor, üşütüyorsun onları. Çok üşüyorlar. Yağan her yağmurunda, her bir damla insanların hikayesine dokunuyor... Karanlık, soğuk mutsuz bu gökyüzü. Her kötü şey kadar.

Koşup sarılmak istiyorum ona. Ve o an istiyorum ki sözler olmasın, hislerin yerine. Bakışıp yürümek soğukta... Sanki sıcağım oymuş gibi...

Ama bazen de kabuğuma çekilmek istiyorum. İçimde yaşayım sonra ölsün içimdeki hüzün, yeniden doğup merhaba diyeyim ona. Kaldığı gibi devam etsin yarım kalan her şey. Saklanıp gömülmüş olsun hüzün. Hep mutluluk olsun.

' Gizli Köşe '

Yine geldim gizli köşeme. Dertlerimi kelimelerimle doğurup gideceğim.
Bir piç gibi kalacaklar burada. Aşkım ve piç kalan yazılarım.

Seni hiç bir zaman kağıtlara dökmedim. Dökmek istemedim. Ne yazdıysam hikaye kalıp, unutuldular. Hikaye değil gerçek olmanı, benimle kalmanı istedim. Nereye gidersem gideyim kalbimde ya da yanımda seni götürmek istedim.
Seni hep sevdim. 

' Merhaba sevdiğim adam '

Bugün kelimelerimin biraz da senin için akacak içimden. Her gün kalbimdesin. Ben yazarken bunları sana, kim bilir şuan ne yapıyorsun? Ya şehrin boş, karanlık sokaklarında dolaşıyorsun ya da uzandın şimdi müzik dinliyorsun. Sorunlarından rahatlamak onlardan kopmak için. Beni düşünme olasılığını düşünmüyorum hiç bir zaman. Çünkü ben görünürde seni dertlerinle terk eden seni sevmeyen kötü biriyim. Ve hiç bir zaman nasıl olduğunu merak edip sormadım. Öyle bitti ve ben kayboldum...

Ama benim için hiç de öyle olmadı. Sen kaybolmadın. Seni yerine doldurmaya çalıştım. Başka insanlara alışmaya çalıştım. Ama ne kalbim ne de dudaklarım sana ihanet edebildi. Hala tadın bende, dudaklarımda saklı. Kalbimde saklı güzel bir sevginin içindesin. Hala saf ve temiz kalbin içindesin. Seni her özlediğimde, merak ettiğimde sana mesajlar yazdım. Fakat yollayamadım. Telefonumda saklı mesajlarıma kayıt oldular. Biriktiler. Sen, seni hiç özlemediğimi, merak etmediğimi düşünürken ben sensiz güçlü olmaya çalıştım. Hayat biraz daha ağırlaştı. Güçlü olup her yükü kaldırdım ve devam ettim. 

Hassas kırılgan yapım gün geçtikçe güçlü olgun kadına büyüdüler. 

Ve şimdi, sen ve ben...

Biliyorum, bir gün biz olamayacağız. Çünkü sen ve ben aynı olup farklı dünyalardaydık. 

Hani derler ya sen gökyüzü ben deniz. İşte tam da böyle. Hiç bir zaman mutsuz olmanı istemedim. 

Giderken bile... 

Hep mutlu ol. Bir gün seni dünyalar kadar mutlu edecek, seni hep aydınlatacak bir kalp olsun yanında. Seni hiç bir zaman yalnız bırakmasın. Seni hep anlasın. Gözlerine baktığında kalbindeki iyi çocuğu görsün. Sana bazen kızsa da kıyamazsın. Seni bebeği gibi, her şeyi gibi sevsin. Ve hayatın, inançların, iyiliğin güzelliğini onunla keşfet. Her gün hayata yeniden doğ. Güneş gibi. Sana bakan seninle mutlu olsun. Gülücükler o güzel yüreğinden eksik olmasın. Sen hep mutlu ol...

                      Gitmek bazen çok sevmektir, sevdiğim adam...

' Nefes Almak '

Uzun zamandır nefes alamıyorum. Ben uzun zamandır yazılar yazamıyorum. Bugün artık kelimeler içimden bloguma patladığı gün. İçimdekilerin hepsini yazacağım. Kafamı dökeceğim yine.

Sonra gideceğim, huzurlu şekilde kahvemi içeceğim. 

Uzun nefes solup verirken, pencereden karanlığın gizemini seyredeceğim. 

' Hep yaptığın gibi '

Hayat insanlar iken, sorunlar yine insanlar.

Anladım bir şeyleri başarmak istiyorsan zoru seçeceksin. Daha iyi daha güçlü olacaksın.

Korkmayacaksın. Onlar korkacak. 

Ağlamayacaksın. Her göz yaşın senin hırsın olacak.  

Sen hayatta kalan olacaksın. Sen o kız olacaksın.

 Kolay hiç bir şey ama hiç bir şey seni güçlü yapmaz, yapamaz. 

Seni sadece kolay ve küçük yapar. Sen artık çocuk değilsin! Sen 21 yaşında ayakları üstünde durmayı öğrenen bir kadınsın.

Hiç bir kimse sana iyilik olsun diye yanında olmaz. Kimse sana yardım edip başarmanı istemez. 

Bunlar bencil kelimeler değil, hayat... 

Ama biliyorum başaracaksın kızım. Hep yaptığın gibi...

' Son Bahar '

En mutlu olduğum, ben olduğum mevsim... Yürürken sokaklarda herkes çekilmiştir yolumdan. Kimsecikler yoktur. Ben ve dökülmüş yapraklarıyla toprak kokan sokaklardır, olan.. 

Sanki bana aitmiş gibi.. 🍂

' Kelimeler benim kanatlarım '

Bana artık yazılar yazmamamı, mutlu olmamı söyledi.. 

Mutlu olmak ve yazılar yazmamak... Ne kadar anlamsız cümle bu şimdi. 

Ben  mutsuzluğumu da yazsam, mutlu oluyor, hafifliyorum. 

Kelimelerim benim kanatlarım.

Küçük dünyamda o kanatlarımla uçuyorum ben... Özgür oluyorum... 

Sonra o gök yüzümde bütün hislerimin renklerini birleştirip, resimler çiziyorum... 

Sadece bakarsan kelimelerime anlamsızlığı ama hissederek bakarsan, uzun uzun bir ruhun seni farklı yere götürdüğünü görürsün...