Bana artık yazılar yazmamamı, mutlu olmamı söyledi..
Mutlu olmak ve yazılar yazmamak... Ne kadar anlamsız cümle bu şimdi.
Ben mutsuzluğumu da yazsam, mutlu oluyor, hafifliyorum.
Kelimelerim benim kanatlarım.
Küçük dünyamda o kanatlarımla uçuyorum ben... Özgür oluyorum...
Sonra o gök yüzümde bütün hislerimin renklerini birleştirip, resimler çiziyorum...
Sadece bakarsan kelimelerime anlamsızlığı ama hissederek bakarsan, uzun uzun bir ruhun seni farklı yere götürdüğünü görürsün...
