Özlemek bazen cesaretsizliktir. Gidememekdir sana geri gelemeyenlere..
Zaman geçer alışkanlığa dönüşür bu duygu. İz gibi.
Hep anı olmuş hatıraların sende bıraktığı bir parça gibi. Ve bir gün çan sesleri çalar. Bitmiştir hikayen. İzlerin sende bıraktığı mutsuz bir sondasındır.
Ve o an gökyüzü sana hiç olmadığı kadar yakın olur.. Tek istediğin sana gelemeyen özlediklerinin yanında olmak ve tutunmaktır...
