Dünya'nın en ağır sözü şuan buymuş gibi geliyor. Kimseye anlatmadım, anlatamadım, anlatmak istemedim. Bir insan birinin elini tutarken başka birinin elini nasıl tutar bilemiyorum. Fakat yaşattığı duygu çok yüklü bir şey. Onun beni aldattığını görmeden dua edipte yatmıştım. Allah'ım sen bana insanların gerçek yüzünü göster, diye içimden dua etmek gelmişti. Ertesi gün ise tesadüfen.. O kadar çok üzgünüm ki. Kendime kızgınım aslında. Nasıl onu kalbimde bu kadar büyüttüm diye.Böyle seviyesiz bir insan ne sevilmeyi ne de onun için üzülmeyi hak eder.Susuyorum bu sefer. Çünkü kul susarsa Allah konuşurmuş..
Ben yine bir süre sonra güçlü olur, yoluma devam ederim.
Bülent Ortaçgil' in dediği gibi;
her şey geçer hayat kalır.
Mühim olan işte kaldığın hayatta hala insan olmaktır. Birine bir şey yaparken vicdanını dinlemeli ve ne olursa olsun dürüst olmalı insan...
