' Sessiz bir gece '

Yokluğunun sesi bu sessizlik.Gece karanlık aynı içimdeki sana kararan, duygularım gibi. Ben artık sana güneş gibi doğmayacağım. Sen ise her an bana gündüz gibi aydınlık olamayacaksın. Biz, biz artık olamayacağız... Sonsuz bir boşluk girecek aramıza. Sonra zaman duvarlarını örmeye başlayacak. İnsanlar karışacak aramıza. Daha da uzaklaşacak mesafeler...
Mesafeler...
Bir bakacağız tesadüfen aynı bir mekanda. Büyümüşüz, büyümüşsün. Yüzün... Yüzünde çizgiler oluşmuş ve bakışlarında özlem, pişmanlık ve derin bir acı barındıran. Ellerimde başka biri, kalbim acıyor..
Sen; çok pişmanım bir tanem...
 Ben; seni çok özledim...
Ardından geçip giderken, ıssızlığınla yine başbaşa kalıcaksın... Herşey için çok geç olacak.