Sıkılmak, her şeyden, herkes den... Her şey monoton. Sanki hiç bitmeyecek gibi, sanki hiç beklemediğimiz bir anda melekler kolumuzdan tutup götürmeyecek gibi sanki boşuna yaşıyormuşuz gibi, bir hiç gibi...
Ne için çabalayıp duruyorum, ne için çabalayıp duruyorsunuz? Bir şeyleri başarmak, kendini insanlara kanıtlamak bu yani olay, öyle mi? Herkes birbirinin ne düşünür düşüncesiyle yaşıyor. O şunu der yok bu onu der ya sana ne kim ne der, bana ne?
Hiç kimse anlamıyor ki beni.
